Celem projektu było opracowanie metody wyznaczania obszarów o niekorzystnych warunkach dla gospodarki rolnej (LFA). Metoda umożliwia swobodne operowanie kryteriami przy wyznaczaniu obszarów LFA oraz analizowanie siły oddziaływań poszczególnych kryteriów na wynik końcowy. Dane niezbędne do wyznaczania obszarów niekorzystnych dla rolnictwa zostały zgromadzone w bazie danych.
W pracy zwrócono szczególną uwagę na projekt bazy danych, a następnie integrację i harmonizację danych różnego formatu i typu. W bazie danych systemu znalazły się m.in. informacje o podziale administracyjnym kraju, użytkowaniu ziemi, wysokościach n.p.m. i spadkach terenu, glebach, terenach chronionych, waloryzacji rolniczej przestrzeni produkcyjnej, zaludnieniu oraz wybrane dane statystyczne ze spisu rolnego.

Projekt został wykonany na zlecenie litewskiego Ministerstwa Rolnictwa i stanowił część Zintegrowanego Systemu Zarządzania i Kontroli (IACS). Opracowaniu podlegało 80% terytorium Litwy (52 000 km2). W warunkach technicznych projektu założono, że jednostką rozliczeniową LPIS będzie tzw. blok naturalny, czyli ciągły obszar ziemi, zawierający pola uprawne, będące własnością jednego lub więcej rolników. Granicami bloku są trwałe obiekty, dające się jednoznacznie zidentyfikować w terenie, i ortofotomapie. Materiałami wyjściowymi były: ortofotomapy w skali 1:10 000 (2050 arkuszy) oraz wektorowa baza danych topograficznych (KDB10LT, o dokładności odpowiadającej skali 1:10 000).